Ανυποτακτη μοναξια.

Οταν το "εμεις", ξαφνικα γινεται εγω..
Οταν το "σαγαπω", ξαφνικα γινεται νιωθω πολλα για σενα..
Οταν το μου "λειπεις", ξαφνικα γινεται καιρο εχω να σε δω..
Οταν το "μωρο" μου, γινεται ενα κοινο ονομα..
Οταν το προσωπο σου πλεον δεν θυμιζει αγγελο..
Και τα ματια σου δεν εχουνε το πιο ομορφο χρωμα..
Οταν το σε εχω "αναγκη", αλλαζει σε "ειναι αναγκη;"..
Και οι πιο ομορφες στιγμες μετατρεπονται σε αχνες αναμνησεις στο μυαλο σου...
Τοτε ειναι η ωρα που εισαι οντος μονος..
Χωρις αγαπη, χωρις φοβο, χωρις ερωτα..
Γινεσαι ευτυχισμενος αναμεσα στις μνημες και τις ξαναερωτευεσε..